The source code for this blog is available on GitHub.

Blog.

Progredientibus autem aet

Cover Image for Progredientibus autem aet
assistenza@riccardodicurti.it
assistenza@riccardodicurti.it
Posted underUncategorized

Progredientibus autem aetatibus sensim tardeve potius quasi nosmet ipsos cognoscimus.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Duo Reges: constructio interrete. Quae qui non vident, nihil umquam magnum ac cognitione dignum amaverunt. Graccho, eius fere, aequalí? Cur post Tarentum ad Archytam?

Omnis enim est natura diligens sui. Positum est a nostris in iis esse rebus, quae secundum naturam essent, non dolere; At miser, si in flagitiosa et vitiosa vita afflueret voluptatibus. Quas enim kakaw Graeci appellant, vitia malo quam malitias nominare. Sed ad illum redeo. Non dolere, inquam, istud quam vim habeat postea videro; Quare conare, quaeso. Deinde dolorem quem maximum?

Dici enim nihil potest verius. Quod cum accidisset ut alter alterum necopinato videremus, surrexit statim. Utrum igitur tibi litteram videor an totas paginas commovere? Tum Torquatus: Prorsus, inquit, assentior; Nam, ut sint illa vendibiliora, haec uberiora certe sunt.

Quid ei reliquisti, nisi te, quoquo modo loqueretur, intellegere, quid diceret? Miserum hominem! Si dolor summum malum est, dici aliter non potest. Facile pateremur, qui etiam nunc agendi aliquid discendique causa prope contra naturam vígillas suscipere soleamus. Quis contra in illa aetate pudorem, constantiam, etiamsi sua nihil intersit, non tamen diligat? Vide igitur ne non debeas verbis nostris uti, sententiis tuis. Ne tum quidem te respicies et cogitabis sibi quemque natum esse et suis voluptatibus? Quid autem habent admirationis, cum prope accesseris? Moriatur, inquit.

Prioris generis est docilitas, memoria; Hoc ipsum elegantius poni meliusque potuit. De hominibus dici non necesse est. Hosne igitur laudas et hanc eorum, inquam, sententiam sequi nos censes oportere? Illud mihi a te nimium festinanter dictum videtur, sapientis omnis esse semper beatos; Et quod est munus, quod opus sapientiae? Itaque quantum adiit periculum! ad honestatem enim illum omnem conatum suum referebat, non ad voluptatem. Ne in odium veniam, si amicum destitero tueri. Mihi quidem Antiochum, quem audis, satis belle videris attendere. Ergo ita: non posse honeste vivi, nisi honeste vivatur?

Etenim semper illud extra est, quod arte comprehenditur. Sic, et quidem diligentius saepiusque ista loquemur inter nos agemusque communiter. Semper enim ita adsumit aliquid, ut ea, quae prima dederit, non deserat. Ego vero volo in virtute vim esse quam maximam; Sic vester sapiens magno aliquo emolumento commotus cicuta, si opus erit, dimicabit. Hoc dixerit potius Ennius: Nimium boni est, cui nihil est mali. Nec vero sum nescius esse utilitatem in historia, non modo voluptatem. Sed quid attinet de rebus tam apertis plura requirere? Quia dolori non voluptas contraria est, sed doloris privatio.

Itaque a sapientia praecipitur se ipsam, si usus sit, sapiens ut relinquat. Eademne, quae restincta siti? Quo igitur, inquit, modo? Qui igitur convenit ab alia voluptate dicere naturam proficisci, in alia summum bonum ponere? Quare, quoniam de primis naturae commodis satis dietum est nunc de maioribus consequentibusque videamus. Mihi quidem Antiochum, quem audis, satis belle videris attendere. Ut aliquid scire se gaudeant?

Vitae autem degendae ratio maxime quidem illis placuit quieta.

Theophrasti igitur, inquit, tibi liber ille placet de beata vita? Cur igitur, inquam, res tam dissimiles eodem nomine appellas? Ergo id est convenienter naturae vivere, a natura discedere. Sed ad bona praeterita redeamus. Aeque enim contingit omnibus fidibus, ut incontentae sint. Positum est a nostris in iis esse rebus, quae secundum naturam essent, non dolere; Quem si tenueris, non modo meum Ciceronem, sed etiam me ipsum abducas licebit. Perturbationes autem nulla naturae vi commoventur, omniaque ea sunt opiniones ac iudicia levitatis.

Nam his libris eum malo quam reliquo ornatu villae delectari. Praeclare hoc quidem. Non quaero, quid dicat, sed quid convenienter possit rationi et sententiae suae dicere. Negare non possum. Videmusne ut pueri ne verberibus quidem a contemplandis rebus perquirendisque deterreantur? Quid de Pythagora? Itaque mihi non satis videmini considerare quod iter sit naturae quaeque progressio. Itaque nostrum est-quod nostrum dico, artis est-ad ea principia, quae accepimus. Nos cum te, M. Itaque his sapiens semper vacabit. Quid affers, cur Thorius, cur Caius Postumius, cur omnium horum magister, Orata, non iucundissime vixerit? Teneo, inquit, finem illi videri nihil dolere.


More Stories

Cover Image for At, si voluptas esset bonum,

At, si voluptas esset bonum,

Lor sit amet, consectetur adipiscing elit. Nisi enim id faceret, cur Plato Aegyptum peragravit, ut a.

assistenza@riccardodicurti.it
assistenza@riccardodicurti.it
Cover Image for Obsecro, inquit, Torquate, ha

Obsecro, inquit, Torquate, ha

R sit amet, consectetur adipiscing elit. Non ego tecum iam ita iocabor, ut isdem his de rebus, cum L.

assistenza@riccardodicurti.it
assistenza@riccardodicurti.it